پی آواز کبوتر بودم
ناگهان چشم دلم به سراغ سبزترین سبزه ی خاک معطوف شد...
و در آن تاریکی خاک،
به یاسی رسیدم که بوی صمیمیت می داد...
من در این جهان کبوترها، سبزه ها، یاس ها
آفریده ها
تو را می خوانم
تو را می خواهم... شاعر: سینا
برچسب: هستی سبزه پرور,رویش سبز هستی,
نویسنده: میلاد فدایی